Kanker in relatie

“Kanker heb je niet alleen” en “kanker heb je samen”

Relaties, gehechtheid en mate van contact. In dit gedeelte zal ik meer ingaan op wat kanker voor je relatie kan betekenen. Dat kan je partner, je ouder, je dierbare vriend, vriendin, familielid en ook je kind zijn.  Hoe hecht de relatie is en of je samen onder 1 dak leeft is, denk ik, heel bepalend in elke relatie. En verder kunnen relaties heel verschillend zijn. Net als mensen uniek en verschillend zijn, zo is dat ook voor de relaties die ze met elkaar hebben. Zo lijken ik en mijn vader op elkaar (zegt men, zelf kun je dat vaak niet zo goed zien) en dus botsten we gemakkelijker met elkaar. Allebei eigenwijs en koppig soms? En een gedrevenheid deelden we, geloof ik, ook. Je kon van hem op aan, een man van zijn woord. Hij was er voor mij en andersom was ik er later ook voor hem en ondanks de aanvaringen die we wel eens konden hebben hou ik zielsveel van hem en hij van mij. Ik mis je pa.

Elke relatie is anders en bij elke relatie zijn er van die bijzonder kwaliteiten die je bij elkaar vindt als het ware. Die je warme gevoelens geven als je daaraan denkt of ernaar kijkt. Het zorgzame van je lieve partner, moeder, zus, vriendin, …….  de humor of het tedere en zelfs ook het humeurige van je lief kunnen je bekoren. Dat hoort bij het houden van elkaar. En daardoor ontstaan er in elke relatie ook rollen. Het is geven en nemen. Als er dan de diagnose kanker is, veranderen die rollen vaak ineens. En dat kan best heel ingewikkeld zijn. Net als er van die hele mooie kwaliteiten zijn die je ziet en vind in elkaar, zijn er ook de net wat minder fijne eigenschappen. Met kanker zijn zowel jij als jouw lief, overgeleverd aan jullie emoties en de reacties die dat weer teweeg brengt. Eigenwijsheid en koppigheid, zoals bij mij en mijn vader kunnen dan nog meer versterken bijvoorbeeld, of het je in je eigen schulp terugtrekken misschien. Ook kan het zijn dat de juist mooie kwaliteiten versterken en op de voorgrond komen te staan en je voor elkaar een geweldige steun bent. Wat ik weet, zelf heb ervaren en veel heb gezien, is dat het wat op en af zal gaan. Soms sporen jullie heel mooi en dan zijn er weer dagen of een fase waar het juist niet goed spoort. En dus kan de druk op een relatie groot zijn, of ook wisselend goed of even wat minder goed zijn. Er kunnen problemen ontstaan, voor even of ook voor langer. En soms kan het zelfs zo gaan dat je uit elkaar groeit of zo erg komt te botsen met elkaar dat het gewoonweg niet meer gaat met elkaar.

“Kanker raakt ons allemaal”

En het is natuurlijk waar, kanker raakt je, vooral en heftig ook als het jezelf of een dierbare is die kanker krijgt. Het doet dan ook van alles met je. In de relatie heb je dat beiden. Momenten van angst, spanning en allerlei emoties. Soms komt het mooi samen en is er troost of steun voor elkaar, of samen lachen, samen huilen. Maar soms is dat ook even  niet zo en dat kan dan best moeilijk zijn, of schuldgevoelens geven.

Tips

Algemeen lijkt me belangrijk om toch te proberen steeds begrip te hebben voor je eigen emoties en reacties en ook voor die van de ander. Dus ook voor de momenten waarbij het moeilijk is met elkaar. Meer hierover kun je ook lezen in relaties ups en downs

Toen ik kanker had en er aan toe was om het dood gaan en het “wat dan?”, onder ogen te zien, was mijn man daar helemaal nog niet klaar voor. En als ik hiernaar terug kijk was er helemaal niets fout aan zijn of mijn behoefte. Het was gewoon heel begrijpelijk dat het voor mij anders was toen dan voor hem en dat we elkaar dus in dit punt toen niet (nog niet) konden steunen. Toch kunnen zulke situaties dan moeilijk en pijnlijk zijn. Ik voelde me erg eenzaam toen, weet ik nog, en mijn man had het gevoel tekort te schieten. Geen uitbarstingen bij elkaar, had kunnen gebeuren, maar elk op zichzelf teruggetrokken, in mijn voorbeeld.

Over kanker en wat het doet in een relatie is veel te schrijven. Je kunt er meer over lezen bij de volgende onderwerpen:

TERUG NAAR: LEVEN MET KANKER